การเผยแพร่ผลงานของ

นายบัญญัติ แกล้วเกษตรกรณ์
รองผู้อำนวยการโรงเรียนตะพานหิน

เรื่อง  :   ยุทธศาสตร์การพัฒนาการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการศึกษา
ของโรงเรียนตะพานหินสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพิจิตรเขต 2
คลิ๊กที่นี่

 ทำอย่างไรดี  มีลูกช่างเถียง

          

       หากลูกเถียง  ไม่ควรเถียงตอบหรือโต้กลับด้วยอารมณ์ เพราะจะทำให้การโต้แย้งรุนแรงขึ้น

       สอนลูกว่าการพูดคำว่า “ไม่” หรือการเถียงไม่ยอมลูกเดียว แต่ไม่บอกเหตุผลของการทำสิ่งต่าง ๆ ที่เป็นปัญหากันนั้น ไม่มีน้ำหนักพอที่จะทำให้พ่อแม่ฟังหรือทำตามเสมอไป

       จดจำหรือทำบันทึกว่าคำถามใดหรือเรื่องไหนที่ลูกโต้เถียงได้ตลอด เช่น การเลือกเสื้อผ้าเมนูอาหาร  สถานที่เที่ยว ฯลฯ

      ถ้าลูกโต้เถียง ไม่ยอมทำตามคำบอกของคุณในเรื่องที่อาจเป็นอันตราย หรือไม่เหมาะกับวัยเขา  ก็ต้องอธิบายพร้อมให้เหตุผลลูก เช่น ถ้าลูกไม่ยอมกินยาตามที่คุณหมอสั่ง ต้องอธิบายให้เขารู้ถึงคุณประโยชน์ของยา  และถ้าเข้าไม่กินยา อาจจะต้องนอนซมไม่สบาย

      ถ้าอยากให้ลูกแสดงความคิดเห็น ลองเปลี่ยนจากคำถามปลายเปิดที่ลูกจะตอบได้อย่างอิสระ  มาเป็นการให้ตัวเลือกสัก 2-3 ข้อ  เพื่อจำกัดคำตอบ  โดยไม่ทำให้รู้สึกว่าอิสรภาพของเขาหมดไปเพราะถูกบังคับด้วยคำสั่ง

     อย่าจับผิดลูก คือไม่ว่าเขาจะแสดงความคิดเห็นอย่างไร ก็กลายเป็นการเถียงหมด  เพราะจะทำให้ลูกเลิกโต้เถียงออกมาเป็นคำพูดและกลายเป็นเด็กดื้อเงียบแทน

       ตั้งใจฟังว่าลูกคิดอะไรอยู่  เพราะเราจะเข้าใจความคิดความรู้สึกของเขาผ่านทางคำพูดนี่เอง

                        ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ ต่างจิตต่างใจ ต่างมีความคิดความต้องการของตัวเอง  ลองทำความเข้าใจในสิ่งที่เขาโต้แย้งจะได้เข้าใจลูกมากขึ้น และครอบครัวสุขสันต์ที่คุณฝันถึงก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม

จากวารสารเอื้ออาทร  ปีที่  4  ฉบับที่ 1

บัญญัติ  หามาฝาก